Jasper gaat goed!

Gisteren kwam de Plunketmevrouw langs om te kijken hoe het met Jasper ging. De Plunket is het NZse consultatiebureau, dus die wegen en meten en zijn er voor je als je vragen hebt en het allemaal niet meer weet.
Maar alles gaat super met Jasper; hij zit mooi op de curve waar hij mee begonnen was, dus het gaat allemaal volgens plan. Hij weegt nu 14 lb 20z oftewel 6.4 kg en z'n hoofdomtrek is 40 cm. Drie weken geleden woog hij 5.8 kg en was de omtrek 39 cm. Wat gaat dat hard dan!!
Hij is afgelopen vrijdagochtend voor het eerst naar de kinderopvang geweest en dat ging allemaal goed; hij had gedronken en geslapen en voor de rest hadden ze lekker met hem geknuffeld. Maar ik was wel blij dat ik hem om 13.00 uur weer kon ophalen! Ik weet nog toen Jeroen voor de eerste keer ging ik het echt wel moeilijk vond om je kind bij vreemden achter te laten, maar dat had ik nu veel minder. Waarschijnlijk omdat Jeroen er natuurlijk al een jaar naar toe gaat en ik de juffen ken en ze altijd goed voor Jeroen hebben gezorgd.
Jeroen is gepromoveerd naar de "over 2 group" en vindt het daar erg leuk. De eerste dag was hij een beetje in de war en liep hij iedere keer naar de verkeerde kant om te gaan slapen en z'n lunchtrommeltje te pakken, maar inmiddels weet hij waar hij moet zijn.
Dus nu breng ik op vrijdag beide kids weg; wel een gedoe; ieder z'n eigen rugzak met eten, schone kleren, luiers en voor Jeroen moet Waffie ook nog mee. En dan heb ik zelf ook nog een rugzak met werkspul mee...een hele volksverhuizing dus!
Dat was afgelopen weekend ook het geval voor het ene nachtje uit logeren. Maar je hebt het ook wel nodig want Jeroen had met z'n flesje water geknoeid en was van top tot teen kletsnat en Jasper heeft nog wel een ongelukjes die er ook voor zorgen dat hij een nieuwe outfit aan moet... En dan moet er natuurlijk ook nog allerlei speelgoed mee (autootjes, knuffels, boekjes), het campingbed, de kinderwagen met bak en een tasje voor onze spullen. Oh ja en Maartens fiets en de koelbox met snacks, ontbijt en de fameuze knoflooksaus voor de BBQ; gelukkig past het allemaal makkelijk in Dikke Berta!
Zo, ik ga ons klaarmaken voor de Playgroup. Ik moet zeggen dat dit "blog"programma makkelijk werkt, dus misschien dat we nu vaker iets op de site zetten. Moet er wel wat te melden zijn natuurlijk.......
Oh ja, nog even een nieuw grappig woord van Jeroen: "kakkerslak".

Groeten Esther

Bike the lake

Ik heb vandaag aan mijn eerste fietswedstrijd meegedaan. Een rondje van 42 Km om lake Rotorua. Echt getraind had ik niet dus ik kan wel zeggen dat ik redelijk kapot ben gegaan. Gelukkig had ik Esther en jeroen als support crew en zij hebben me op verschillende plekken toegejuigd en aangemoedigd. Dat was wel nodig ook! Na een enorme dip rond de 30 km heb ik dan uiteindelijk toch de finish gehaald. Van de 481 deelnemers ben ik als 241e ge-eindigd in een tijd van 1:48. Het was een hele aparte belevenis om met zoveel mensen te fietsen, zeker in NZ. En alhoewel er links en rechts naast me mensen tegen de vlakte gingen ben ik gelukkig in het zadel gebleven. Ook lekke banden zijn me bespaard gebleven dankzij mijn enorme dikke mountain bike banden.

Zaterdag zijn we met een aantal mensen naar Roturua afgereisd om ons daar met een BBQ op de race voor te bereiden. Er waren een hoop nederlanders bij dus het was erg gezellig om in het NL even bij te kletsen. Jasper heeft zich voorbeeldig gedragen en Jeroen heeft er het maximale uitgehaald. Schateren van plezier, sjansen met iedereen en een dieet van chips, sap en spekulaas. Al met al een geslaagd weekend. Foto's volgen.

Een jaar Nieuw Zeeland

Zo, een jaar Nieuw Zeeland. Ik moet zeggen dat het voorbij gevlogen is. Het is een druk jaar geweest en er is in die tijd een hoop gebeurd. Nieuw Land, nieuwe banen, nieuw gezinslid, visite uit NL, leuke tijden en minder leuke tijden.

Allereerst moeten we denk ik al onze vrienden en familie uit NL heel hartelijk bedanken. Dus bij deze: heel veel dank voor al jullie steun!!! De mailtjes, de kaartjes, de pakjes, de telefoon- en skype gesprekken. Ze worden ook na 1 jaar nog steeds enorm gewaardeerd.

Een jaar geleden lagen we nu wakker te wezen in een motel, klaar om aan het grote avontuur te beginnen. Alles ingepakt in een paar weekendtassen en een zeecontainer ergens op de oceaan. Geen flauw benul waar we ons nu eigenlijk ingestort hadden. De enige zekerheid; een baan in Thames.

Na een lekkere vakantie in het Northland begon het echte leven weer. Beginnen aan een nieuwe baan. Dat viel gelukkig erg mee. Ik werd goed opgevangen en de honden en katten zijn hier niet anders dan in NL. Ook de zoektocht naar ons eigen stekkie verliep voorspoedig. Het was even zoeken en ik ben blij dat we nee hebben gezegd tegen een aantal huizen ondanks zeer opdringerige makelaars (die hier ook verhuur regelen). Het huisje waar we uiteindelijk terecht zijn gekomen was namelijk een stuk leuker. Een oude houten "villa" zoals ze dat hier noemen. 2 minuten van het strand, 2 minuten van de bush en 3 minuten van het durp. Niet slecht. Het bevalt nog steeds goed alhoewel het met de geboorte van Jasper duidelijk te klein geworden is.

Vlak nadat we in ons huisje zaten, zonder meubels welteverstaan, diende het eerste bezoek zich aan. Fleur, een collega van mijn werk in NL kwam op bezoek. Ondanks het slapen op het luchtbed en de douche die koud was was dat toch erg gezellig. Daarna volgden nog Cobie & Rens en Annemie. Lekker knus en ook Jeroen vond het leuk om met zijn opa en oma's te deddelen. Verder zijn nog wat bekende en minder bekende mensen langs komen waaien en dat heeft een hoop plezier opgeleverd.

Dan is er nog de geboorte van Jasper. Een nieuwe spruit, made in New-Zealand maar met een nederlands paspoort. De zwangerschap en de geboort zijn gelukkig vlot verlopen en inmiddels is het een beer van een baby en begint hij wat te brabbelen. Het was wel even slikken, je nieuwe kindje via de webcam presenteren. Je wilt je familie en vrienden er zo graag bij betrekken dat de afstand op dat moment wel erg groot was. De gigantische berg kaartjes, e-mails en pakjes die vervolgens binnenkwam heeft ons veel goed gedaan: wel uit het oog, maar niet uit het hart! Elke dag was het weer raak en de koerier weet ons inmiddels blindelings te vinden.

Al met al zijn we hier nu 1 jaar later redelijk gesetteld. Werk gaat zo zijn gangetje, we krijgen langzaam iets dat je sociaal leven zou kunnen noemen en met elkaar hebben we het goed. Je bent erg op elkaar aangewezen als je alles achter laat en zo ver weg opnieuw begint, maar dat is gelukkig nooit een probleem geweest. We proberen elkaar zo veel mogelijk te steunen in de moeilijkere tijden en maximaal te genieten in de leuke. Onze lekkere knulletjes helpen de feestvreugde natuurlijk wel te vergroten. Het leven hier in NZ is makkelijk. Nooit echt koud, nooit superheet, schitterende omgeving, vriendelijke mensen en weinig stoplichten. Dus. Wat de toekomst brengt? Ik durf het niet te zeggen. We zijn er zelf nog niet uit of het een permanent avontuur wordt of dat er een moment komt waarop we zeggen "we gaan terug". Tot die tijd genieten we met volle teugen van alle het moois en goede wat NZ ons te bieden heeft.

Terwijl ik dit schrijf rijden mijn broertje en zijn vriendin rond in een campertje op het zuidereiland. Nog 2 weken en dan kan ik met hem en met Marieke (die we alleen via de webcam kennen) na een jaar eindelijk weer eens een biertje drinken. Ik kan niet wachten.

Kort daarna staan Kitty & Jacques op de stoep en niet lang daarna volgen Cobie & rens en Kel & Marjon. Het gaat een drukke en gezellig zomer worden!

Dus voor iedereen in NL, die onze avonturen volgt, een hele dikke knuffel uit NZ (ik had liever een smakkerd gegeven, maar daar doen de kiwi's niet aan)

Ook ik moet het even testen

Ook ik moet het even testen.
Ik ga proberen een foto van Jeroen er op te zetten. Ik zie dat er ook filmpjes op kunnen, maar dat duurt een eeuw om die up te loaden en zoveel geduld heb ik niet....

Test

Hier even een testberichtje om te kijken of een dergelijk weblog gemakkelijker is bij te houden en om te kijken of het makkelijker is om de tekst met plaatjes op te leuken.

Hier alles goed, alweer een jaar in NZ daarover binnenkort meer.